Oké, het plan voor nu. Vandaag gebeld dus.
Ten eerste begon de ivf arts erover dat we de volgende keer toch echt een lagere dosis gingen proberen. Want er waren nu toch wel iets teveel follikels. Help!, was mijn reactie. Want als de opbrengst dan nog minder is, dan hou je geen embryo meer over! Van de 25 follikels bleven er namelijk maar 2 goede embryo's over. Maar ze verzekerde me dat er toch genoeg eicellen zullen overblijven dan. En ja,dan moet je maar vertrouwen hebben. Ze gaf aan dat mijn lijf het nu te zwaar te verduren had gehad en dat ik moest uitkijken voor mij gezondheid.
Oké, lagere dosering dus...
Volgende punt: in haar agenda stond de eerste week van april een vrij plekje. Dat betekent dat ik half maart weer aan de drugs moet. Nu nog even overleggen met het AZM in Maastricht en als die akkoord geeft, dan maar weer bezig.
Het is zo moeilijk, want het duurt voor je gevoel nog zo lang. Terwijl de wachtlijsten niet eens zo extreem zijn voor een geslachtsbepalende ivf poging (alleen meisjes worden terug geplaatst). Maar nu ik er zo in zit wil ik het liefste ook gewoon door!
Ik heb zoveel vragen. Niet zozeer voor een ander, maar meer voor mezelf gek genoeg. Want: waar trekken we de grens? Heel lastig.
Wat fijn dat je hier je verhaal kwijt kunt!
BeantwoordenVerwijderenIk hoop dat de maanden voor jullie snel voorbij gaan en dat je daarna met een positief gevoel de 2e poging in kunt gaan!
X Linda (en Daan)
Jullie zitten er al midden in zo te lezen! Jammer dat de eerste poging niet is gelukt. En april, dat duurt gevoelsmatig inderdaad nog vrij lang!
BeantwoordenVerwijderenHopelijk vliegen de komende maanden voorbij.
Ik blijf je hier volgen :)
Liefs Hiltsje